NaZmİyE

Kaç aptal kaldık ki aynı hataları tekrar tekrar yapan, tükürdüğünü seve seve yalayan aynı sonuçları bile bile tekrardan başlamak oysa biz ne aptalız.

• Şimdi bir kez daha günaydın diyorum  ben sana belki yine duyulmayacak kadar sessiz konuşuyorum belki de içimden konuşuyorum yine bilmeden ama yine günaydın… Bu kaç oldu bilmiyorum ama yine sessizce günaydın güzel yüzlüm.Bütün gün ışıklarını toplamış olsan da yine de sana günaydın….

• Doğduğumuz anı düşündüğümüz de halimize şükrederiz; çünkü biz insanızdır.Ama çoğu zaman da insan olduğumuzu zor anlarımız da yada başımız sıkıştığın da hatırlama lüksün de bulunuyoruz peki daha öncesin de ortalığı kırıp döküp neden  öylece yaşıyoruz. Belki de biz de o eleştirdiğimiz zavallı insan topluluğu içindeyizdir başkalarını eleştirirken kendimizi o kadar mükemmel bir hale sokarız ki çok bilinmiş bir söz vardır hani burnumuz ta kaf dağındadır,oysa bazen insan burnunun ucunu göremeyecek kadar kör ve aşağılıktır ama bunun farkına bile varmaz çoğu zaman.

• Bazen elimiz de olmayanlara karşı koymak isteriz ya da bu bize hayatın sen bakarken soyunamıyorum demesi gibi bişeydir.Evrene hükmetmeye çalşan varlık yani insan neden sadece elişndeki lerle yetinmeyi bilmez yada bu hırs duygusu özel mülkiyetle birlikte mi toplumlarda var olmaya başldı. Var sayalım ki evrim teorisni kabul ettik neden hayvanlarda insanlar kadar bencil olamıyor. neden karınları doyduktan sonra bi kenarıya çelkilebilecek kadar nazik ve ince fikirliler. Peki insan dediğimiz canlı varlık konuşup düşünüp kendini ifade edebildiği kendini savunabildiği halde neden bu kadar arzularla kaplı neden bir doyumsuzluk peşinde sürüklenip duruyor bu ucu buçağı bilinmez kısır döngü içinde?